Είναι το τέλος εποχής που σε κάνει να βαριανασαίνεις. Η προχωρημένη σήψη ενός κατασκευάσματος που από τη γέννησή του μύριζε θάνατο και συ ήθελες να το ποτίσεις με ανθόνερο για να σκεπάσεις τη θλίψη που σκόρπιζε. Όλα μια στροβιλιζόμενη σφαίρα που αιωρείται πάνω σε ένα αόρατο σκοινί που σκίζει εγκάρσια τη μαύρη τρύπα που απελευθερώθηκε για να καταπιεί τις λευκές σκέψεις σου. Ώρα για μάχες..
