AN

Αναρωτήθηκα πριν κάποιο καιρό αν υπάρχει πιο ευαίσθητο και ευπρόσβλητο πράγμα από τις Αγορές και τα Χρηματιστήρια. "Αγωνιούν", "φοβούνται", "ελπίζουν", τρέμουν", υποψιάζονται", "κινδυνεύουν", "παγώνουν", "προσμένουν", "μπλοκάρουν", "προειδοποιούν"... Αυτά είναι κάποια από τα ρήματα που χρησιμοποιούν τα ΜΜΕ γι'αυτές, σε ένα Μάντρα εξομοίωσης τους με ζωντανούς οργανισμούς. Στο Πανεπιστήμιο τις μάθαμε ψυχρές, επιστημονικές, λογικές, μαθηματικές. Στον κόσμο της Μαζικής Προπαγάνδας είναι ευαίσθητες ψυχούλες, αυτόνομες οντότητες που καταβροχθίζουν ζωές. Έτσι. Απλά και άσχημα.

Ένας νέος Μεσαίωνας σε ζωντανή σύνδεση

Χιλιοειπωμένα. Η ιστορία γράφεται από αδύναμους κρίκους, σύνδρομα, γκομενοδουλειές, βαλίτσες με χρήματα, ατελή ανθρώπινη φύση, πειράγματα στους διαδρόμους, στοές, δόγματα, ματαιοδοξία και πολύ συχνά από ανίκανους να κάνουν τη Δουλειά. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβεις τη σχέση δράσης-αντίδρασης? Για κάποιους που κατέχουν "αξιώματα", αδύνατο. Γι' αυτούς που τους υπαγορεύουν τις κινήσεις αυτών, πανεύκολο. Οι άνθρωποι παρακολουθούν το "εξωτερικό" δόγμα της "Θρησκείας του Χρήματος". Πάντα όμως στις θρησκείες υπάρχει και το "εσωτερικό" το οποίο θέλει επιμονή για να το προσεγγίσεις. Φαντάζουν ασύνδετα αυτά που συμβαίνουν. Δεν είναι γιατί ποτέ δεν ήταν και δε θα είναι. Καλά ξεμπερδέματα να έχουμε. Χαιρετίσματα από τη φυλακή της αυτοαναίρεσης...

Ο σύντροφος Νίτσε θεωρεί πως οι ζητιάνοι πρέπει να λείψουν από τη μέση, γιατί είναι εξοργιστικό να τους δίνει κανείς ελεημοσύνη, εξοργιστικό και να μην τους δίνει. Για την κορυφή της Πυραμίδας είμαστε ζητιάνοι και μάλιστα εξαπατημένοι και κουτοπόνηροι. Οι λύσεις θα προκύψουν από τον πόλεμο που ξεκίνησε. Guys, ΔΕΝ είμαστε "Αγανακτισμένοι", είμαστε "Συνειδητοποιημένοι". Το Παιδί που βλέπει με περιέργεια τον κόσμο πρέπει να έχει επιλογές και στο μέλλον. Σε όποια ηλικία και αν βρίσκεται. Αρκετά με τους μπουχέσες, τα ανδρείκελα και το προκαθορισμένο μέλλον. Δημιουργική επανασύσταση.

Κουτρουβαλώντας όλοι μαζί μέσα σε ένα κάδο πλυντηρίου ξεπλένουμε με αέρα κοπανιστό τις αστοχίες. Πού και πού βγάζουμε το κεφάλι έξω απο το στριφογυριστό μας προσωρινό σύμπαν και αναφωνούμε: "Α! κουλούρια παντού". Και ξυπνάμε ανακουφισμένοι, μεταμορφωμένοι σε έντομα..

Καφκική ευχή

Αντίστροφοι Παράδεισοι μιας αλλοτινής εποχής. Χώρος και ενοράσεις. Αναπνοή και φλόγα. Λέξεις που μαχαιρώνουν το μυαλό. Πόλεμος κατώτερων ειδών εν εξελίξει. Αντίσταση από τους "σκοτεινούς" 'Ηλιους. Προστασία στα κλουβιά της Συνείδησης...

Ελλάδα 2011

Παγκόσμιες πρεμιέρες ανίερων μέτρων μιας κλίκας φοβισμένων θρασύδειλων που περιφέρονται σα σαπισμένα κουφάρια μιας εξαφανισμένης εθνικής υπερηφάνειας που κάποτε δεν ταυτιζόταν με ψευτοακραία ανθρωπάρια. Ζούμε το τέλος μιας "πραγματικότητας" που έγινε στάχτη από τις φωτιές της αμετροέπειάς μας και καλούμαστε να πληρώσουμε ακριβά τους φόβους και τις μικρότητές μας. Νέμεσις

Paris - 12/2009

Πλεύσις

Βαλαωρίτου

Μουδιασμένοι από τη διαστρέβλωση του αυταπόδεικτου, στριφογυρνάμε στα "σοκάκια" του κέντρου της πόλης αναζητώντας μια ανάσα έντιμου παρελθόντος. Τότε που η ανθρώπινη ιδιότητα καθοριζόταν από αυτονόητους παράγοντες-ξεχασμένους πια και σκονισμένους στα ράφια της συλλογικής αμνησίας. Σπειροειδείς τροχιές μιας, αναπόφευκτης, μαύρης τρύπας.

Αράχνες

Εξαντλημένοι από την προσπάθεια κατανόησης της ελώδους καθημερινότητας κινδυνεύουμε να μην επιχειρήσουμε ποτέ να αλλάξουμε κάτι σε αυτό το ερεβώδες συνονθύλευμα πραγματικότητας-φαντασίωσης που μας καθηλώνει σε βήμα σημειωτόν. Μυαλά-φυλακές ανούσιων επαναλήψεων. Διανοητές, καλλιτέχνες, πολίτες, ιστοί αράχνης στα κεφάλια μας.

Ψυχή

Χαρείτε...

Εδώ ο πραγματικός σας κυβερνήτης. Μπαίνουμε στην επόμενη φάση της πολιτικής: "καλύβα του Χότζα". Αφού σας δείραμε, περάσαμε το απαραίτητο νομοθετικό πλαίσιο, σας παίρνουμε τα τελευταία μετρητά, στοχεύουμε στα ακίνητά σας και σας στέλνουμε στα κάμπινγκ να ξεχαστείτε. Από του χρόνου στα ξενοδοχεία της χώρας δε θα ακούτε ελληνικά. Α! Θα σας ελαφρύνουμε 1/1000 τη φορολογία στα εισοδήματα που δε θα έχετε. Χαρείτε (ζώα)!

Μια σκιά

Πόσα είναι αυτά που δε βλέπουμε να συμβαίνουν στις ψυχές των αδικημένων εκεί, εδώ ή αλλού. Αν υπάρχει Θεός, θα τους πάρει ο Διάολος. Αλλιώς θα τους πάρουμε εμείς. Αλλά ποιοι είμαστε εμείς? Μήπως τελευταία δε νιώθεις και πολύ ο Εαυτός σου? Μήπως προσπαθώντας να γίνεις Εμείς, δεν είσαι πια Εγώ? Σκληρή δουλειά περιμένει τα Εσωτερικά Πεδία γιατί και αυτά δείχνουν να μην αισθάνονται και πολύ Εσωτερικά... Μαύρη Τρύπα ρουφά χωρίς διακρίσεις. Μια σκιά, αδελφέ..

1.7.2011

Μετά την ήττα, τώρα που καταποντιζόμαστε από τις πρώτες σελίδες των διεθνών πρακτορείων ειδήσεων,τώρα που θα αναλάβουν "έρευνες" οι ΕΔΕ και θα περιμένουμε τα αθωωτικά πορίσματα,τώρα που πλησιάζουν τα μπάνια του λαού και τα "lounge" πάρτυ στα νησιά, τώρα θα καταλαγιάσει η ενέργεια της μαζικότητας (λόγω μη ορατού "εχθρού") και θα αρχίσει η ατομική ευθύνη. Μποϋκοτάζ και πνευματική ανασυγκρότηση.

Πριν το τέλος

Είναι το τέλος εποχής που σε κάνει να βαριανασαίνεις. Η προχωρημένη σήψη ενός κατασκευάσματος που από τη γέννησή του μύριζε θάνατο και συ ήθελες να το ποτίσεις με ανθόνερο για να σκεπάσεις τη θλίψη που σκόρπιζε. Όλα μια στροβιλιζόμενη σφαίρα που αιωρείται πάνω σε ένα αόρατο σκοινί που σκίζει εγκάρσια τη μαύρη τρύπα που απελευθερώθηκε για να καταπιεί τις λευκές σκέψεις σου. Ώρα για μάχες..

Υπερθαλάσσια συμφωνία

Οι έρπουσες σκιές της καλοκαιρινής σκέψης θα κατακλύζουν τη θαλασσινή αύρα με σκοπούς ανίερους και ματιές εξαπάτησης. Εσύ, ψυχή,να κοιτάς ψηλά, μέσα σου.

Καλλιτεχνική - Έπαρση

Βάζο και συνάντηση

Ακατάσχετη αιμορραγία

Στο blog μου είδα το δολοφόνο..

Βy Aris Michalopoulos on Wednesday, 17 December 2008 at 08:33

Το πρώτο στάδιο των αλλαγών ξεκίνησε. Τίποτα δεν Είναι αυτό που Φαίνεται. Οι παπαγάλοι της "ενημέρωσης" αναδεύουν τις πληροφορίες και δημιουργούν θολό τοπίο στο μυαλό της μάζας για να την οδηγήσουν σε τυφλή οργή.

Μέσα στο θολό τοπίο εξασθενούν οι φωνές της Προόδου και το Μήνυμα φτάνει αλλοιωμένο στα αυτιά σας. Μας ωθούν να αναπαράγουμε μηνύματα, εικόνες και συνθήματα και εμείς το κάνουμε απλά και μόνο επειδή ενστικτωδώς τα θεωρούμε "δικά" μας. Ο νοών "σωθήτω" σε αυτή τη θάλασσα από πληροφορίες-σκουπίδια.

Μην αναπαράγετε την "τυφλή" οργή, οργανώστε την και διοχετετεύστε την στα σωστά κανάλια όπου θα συναντηθεί με τη Ροή που θα φέρει τη δημιουργική Αλλαγή. Ο Πόλεμος είναι σε εξέλιξη..εδώ και πολύ καιρό. ΣΚΕΨΟΥ σε τι κόσμο θέλεις να ζεις και άλλαξε τη ζωή σου πρώτα. Η καθημερινότητα του καθενός μας "επέβαλε" τη σημερινή κατάσταση.
Από τον καθένα μας μπορεί να αλλάξει. Η ανταλλαγή ήδη αναπαραχθέντων μηνυμάτων από όπου και αν προέρχονται απλά "καθησυχάζει" τον πολίτη-"κάτοικο" του διαδικτύου πως επιτελεί το καθήκον του.

Τα παιδιά έχουν "οσμιστεί" τις αλλαγές που έρχονται και αντιδρούν με συναίσθημα αλλά χρειάζεται κάτι ακόμα περισσότερο. Τα παιδιά "αναδεύουν" τα κοιμισμένα μάτια μας αλλά παρόλο που "ξυπνάμε" έχουμε στραφεί προς την αντίθετη κατεύθυνση και φωνάζουμε για το "άδικο".
Όταν σπρώχνεις με όλη σου τη δύναμη μια πόρτα για να ανοίξει και αυτή αντιστέκεται σκέψου πως μπορεί να ανοίγει αντίθετα, προς το μέρος σου.
Γράφω πρόχειρα αυτά, σήμερα 17 Δεκεμβρίου.
Δεν έχω δει το δέντρο του Κακλαμάνη ακόμα.
Η μπλογκόσφαιρα έχει γεμίσει από πολύχρωμους κουκουλοφόρους με λοστούς- ασύρματα ADSL router και servers-δολοφόνους…

Ορθόδοξη αίρεση

Αν σηκώσεις την πτώση προς τον ουρανό, θα δεις να πέφτει μια εξύψωση. Ευτυχώς ακόμα αναπνέει..

Το Σήμερα

Το Σήμερα είναι το χτες του Αύριο. Μια καλή αρχή για την ενοποίηση της αντίληψης.

Άρωμα τέλους

Όταν οι δρόμοι αδειάζουν μένουν οι σιωπές των κραυγών για το άδικο που πλανάται σαν αγχόνη πάνω από τα κεφάλια των αθώων θυτών..

Ελλάδα 2011, αλλά μπορεί να είναι και αλλού με άλλα ρούχα.

"Ασυνάρτητο"

Ακόμα και αν δε γινόταν να περάσουμε αυτή τη νύχτα μαζί

τότε θα υποστήριζα τα ουρλιαχτά των σκουληκιών
και θα μεγάλωνε η μέρα σα να πέρασε το σκοτάδι
χωρίς να ακουμπήσει τα φύλλα της αγρύπνιας μου.

His Master Visa

Το τέλος της αθωότητας συμπίπτει με το τέλος της αναλυτικής σκέψης και
την αρχή της τυραννίας της αγέλης. Η διακυβέρνηση γίνεται πλέον από τα
λιπαρά μυαλά των θρεμμένων στα Mall και τα multiplex σκουπίδια της Νέας
"Νέας Εποχής". Λαδωμένα χέρια από τα πατατάκια χαϊδεύουν touch screen
κινητά προσπαθώντας να "επικοινωνήσουν" με wifi σκέψεις ενώ το κενό
στις ψυχές μεγαλώνει όπως τα "υπόλοιπα" στις VISA: (your)MASTER: cards.

Νοητικός Ιός

«Η πιο ευφυής τεχνική προπαγάνδας δεν θα έχει επιτυχία εκτός κι αν υπακούει συνέχεια σε μια βασική αρχή: Πρέπει να περιορίζεται σε λίγες, στοιχειώδεις ιδέες και να τις επαναλαμβάνει ξανά και ξανά».

Μήπως γινόμαστε και εμείς φορείς νοητικών ιών χωρίς να το ξέρουμε? Μήπως είμαστε "μέλη" ενός κινήματος που "έφτιαξε" η Εξουσία για να μας αντιμετωπίσει? ..

Movimentum

Και έχει σήμερα μια ησυχία εκεί έξω, που ο θόρυβος της πόλης τη διαπερνά σα διάφανη μεμβράνη από αόρατο καπνό. Λες και οι σκέψεις των ανθρώπων σταμάτησαν για να ξεκουράσουν τους φορείς τους από ανούσιες εκκρίσεις ουσιών. Αυτοκίνητα κυλάνε πάνω σε ράγες, πρόσωπα σκυμένα κοιτούν τον ουρανό στον καθρέπτη των πεζοδρομίων, σκυλιά γαβγίζουν χωρίς να ακούγονται και οι λέξεις συνωστίζονται στην έξοδο της αιώνιας λήθης. Έχει ησυχία εκεί έξω.

Είστε χαρούμενοι ?

Αυτοαναφορικότητα

Η αυτοαναφορικότητα που τόσο χλεύαζα, συνειδητοποιώ πως αποτελεί μια κινητήριο δύναμη, ακαταμάχητη και γοητευτική, που μόνο ένας αναπάντεχα νάρκισσος μπορεί να καταστρέψει με την υπέρμετρη λαγνεία του για την επιφάνεια.

MA

Ο άνθρωπος ταυτίστηκε με το Μέσο Άνθρωπο, δηλαδή με μια στατιστική απεικόνιση της μεγαλύτερης απάτης του σύγχρονου κόσμου που υποβίβασε όλες τις αξίες του παρελθόντος σε μια άθλια μετριότητα.

Αταραξία

Σήμερα βροχή...

Συχνότητες

Το μέλλον θα βαδίσει πάνω στο μονοπάτι της πολυδιάσπασης. Οι απόπειρες θέασης του Όλου αναστέλλονται προσωρινά για τεχνικούς λόγους και θα επανέλθουν μετά το πέρας των εργασιών του Μερικού.

Ελεύθερη βούληση

Η μυρωδιά ήταν έντονη. Σπαρακτικές φωνές εκλιπαρούσαν για την αλλαγή της κατεύθυνσης του αέρα. Το φύλλο σύρθηκε και πήρε τη θέση που του άρμοζε. Εκεί που δεν το προσέχει κανένας, περιμένοντας την αθανασία της αποτύπωσης. Οι φωνές σταμάτησαν. Οι παρουσίες έλειψαν. Το φύλλο κοκκίνησε από ευχαρίστηση. Η γραμμή του εδάφους διαχώρισε για πάντα την ύπαρξη από το θάνατο.

Moleskine

Μια Κυριακή στο Μουσείο αναζήτησα ένα χώρο ιερό να πιω καφέ και να γράψω αυτό το ανείπωτο που με έκανε να σκάω εδώ και μέρες. Όταν τα παιδάκια σταμάτησαν να παίζουν κυνηγητό γύρω μου το μόνο που ήθελα να κάνω είναι να παίξω μπάλα αλλά δεν είχα κάποια πρόχειρη και έτσι κλώτσησα το Moleskine μακριά..

Ο Ένας και ο Άλλος

Όλα λοιπόν τώρα οφείλουν να μαρτυρήσουν το σκοπό τους. Τέλος οι ανούσιες αναβολές. "Γιατί γίνονται όλα αυτά?", αναρωτήθηκε ο Ένας. "Γιατί έτσι! Δε σου φτάνει η ανάσα? Τι ζητάς στο Νόημα?", φτύνει ο Άλλος. "Μα, η ανάσα είναι το Νόημα", απαντά ο Ένας. "Κρίμα και νόμιζα πως το είχες λύσει το πρόβλημα. Δεν πας κάπου φίλε χωρίς εμένα", χαμήλωσε ο Άλλος. "Ναι, δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα", χαμήλωσε και ο Ένας. Κύκλος. Ανάσα.

Μια μέρα σαν τις άλλες..

Είναι εκείνες τις μέρες που το κεφάλι δε σηκώνεται με τίποτα προς τα πάνω και οι σκέψεις στο κεφάλι γελάνε με το δημιουργό τους ώσπου ακούγεται αυτό το αναπάντεχο: "Κοίτα! δεν είναι όμορφο?". Και τότε οι σκέψεις δακρύζουν και γελάνε αυτή τη φορά όχι με το δημιουργό τους αλλά με το ξημέρωμα που για μια στιγμή μοιάζει εφικτό. Περπατάς και παίρνεις μια σοκολάτα από το περίπτερο και όλα φαντάζουν για μια στιγμή γαλήνια..