Παρασκευή 27 Ιουλίου 2012

Συναθροίσεις σμερνών σε αφρίζουσες παρακμές..καλοκαιρινός εμετός σε ψυχές λανθάνουσας μορφής. Βδελυγμία και αποστροφή σε αυτούς που έρπουν κάτω από τον ήλιο προσπαθώντας να τον κρύψουν δημιουργώντας σκιές μόλις μερικών εκατοστών. Σας στέλνουμε τα χαιρετίσματα από τον "άλλο" κόσμο, υπάνθρωποι, που θέλετε να αποφασίσετε για τις ζωές των ανθρώπων κι ας μην είστε άξιοι ούτε για την επιλογή του τάφου σας. Πολιτική, πολιτικοί, κολλητική, αρρώστια που επεκτάθηκες με την ανοχή και τη συνενοχή του κατασκευάσματος-"λαού".

Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012

Τι υποκρισία, βρε άνθρωποι! Ζούμε την εποχή της θεοποιημένης διαστρέβλωσης των σταθερών που μέχρι πριν κάποια χρόνια μάς έκαναν αυτό που τα βιβλία ονομάζουν Άνθρωπο! πείτε την αλήθεια στον εαυτό σας και μετά μοιραστείτε την! όχι στρογγυλοποιήσεις, όχι ευχές, όχι άσκοπες καταγγελίες του διαφορετικού! Αλήθειες που πηγάζουν από το βαθύτερο Είναι σας... αφαιρέστε τις αλήθειες των "αυθεντιών"... σκεφτείτε και αποτινάξτε όλα αυτά που σας σκοτώνουν και δε σας άφησαν ποτέ να ζήσετε την ΔΙΚΗ σας πραγματικότητα. Έχετε δικαίωμα σε μια ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ζωή σύμφωνα με το βαθμό της παρούσας εξέλιξής σας στον αέναο στροβιλισμό ενέργειας. Ξυπνήστε και ονειρευτείτε την ΑΝΟΔΟ. Τη ΛΕΠΤΟΤΗΤΑ. Αφεθείτε στα ρεύματα των Συμπαντικών Νόμων και ενοποιηθείτε στο ΟΛΟΝ. Αλλιώς χαθείτε και εξαφανίστε τα ίχνη σας ανοίγοντας δρόμο για τους επόμενους ιχνηλάτες.

Τρίτη 29 Μαΐου 2012

Τα δευτερόλεπτα τρέμουν, τα λεπτά αγκομαχούν, οι ώρες μάχονται, οι μέρες σέρνονται η μία δίπλα στην άλλη για να δώσουν στο μήνα υπόσταση... ο χρόνος αργεί ... [είναι κάτι μέρες] ...

Κυριακή 13 Μαΐου 2012



Αν έχεις μάτια παρακολούθησε τα αρπακτικά. Οι μιντιακές απολήξεις τοπικής βλέννας που χύνονται από τα νύχια τους σου προκαλούν πνιγηρή δυσφορία. Ο κλοιός σφίγγει και πρέπει να τεντωθείς για να αναπνεύσεις. Η πόρτα που άνοιξαν οι Εφιάλτες κλείνει πίσω σου και έρχεσαι αντιμέτωπος με το αιώνιο σκότος της Άγνοιάς σου, διπλανέ αέναε ανθρωπάκο. 

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2012

Κοίτα

Όταν δεν έχεις τι να πεις καλύτερα να κοιτάς. Μέσα και έξω. Γύρω, πάνω, κάτω. Παντού. Ίσως χρειαστεί να μείνεις ακόμα λίγο σιωπηλός. Ίσως να χρειαστεί να μείνεις σιωπηλός για πάντα. Αν νιώσεις πως η φωνή δεν αντέχει κράτησέ τη φυλακισμένη για λίγο ακόμα. Και συνέχισε να κοιτάς και να βλέπεις.