His Master Visa

Το τέλος της αθωότητας συμπίπτει με το τέλος της αναλυτικής σκέψης και
την αρχή της τυραννίας της αγέλης. Η διακυβέρνηση γίνεται πλέον από τα
λιπαρά μυαλά των θρεμμένων στα Mall και τα multiplex σκουπίδια της Νέας
"Νέας Εποχής". Λαδωμένα χέρια από τα πατατάκια χαϊδεύουν touch screen
κινητά προσπαθώντας να "επικοινωνήσουν" με wifi σκέψεις ενώ το κενό
στις ψυχές μεγαλώνει όπως τα "υπόλοιπα" στις VISA: (your)MASTER: cards.

Νοητικός Ιός

«Η πιο ευφυής τεχνική προπαγάνδας δεν θα έχει επιτυχία εκτός κι αν υπακούει συνέχεια σε μια βασική αρχή: Πρέπει να περιορίζεται σε λίγες, στοιχειώδεις ιδέες και να τις επαναλαμβάνει ξανά και ξανά».

Μήπως γινόμαστε και εμείς φορείς νοητικών ιών χωρίς να το ξέρουμε? Μήπως είμαστε "μέλη" ενός κινήματος που "έφτιαξε" η Εξουσία για να μας αντιμετωπίσει? ..

Movimentum

Και έχει σήμερα μια ησυχία εκεί έξω, που ο θόρυβος της πόλης τη διαπερνά σα διάφανη μεμβράνη από αόρατο καπνό. Λες και οι σκέψεις των ανθρώπων σταμάτησαν για να ξεκουράσουν τους φορείς τους από ανούσιες εκκρίσεις ουσιών. Αυτοκίνητα κυλάνε πάνω σε ράγες, πρόσωπα σκυμένα κοιτούν τον ουρανό στον καθρέπτη των πεζοδρομίων, σκυλιά γαβγίζουν χωρίς να ακούγονται και οι λέξεις συνωστίζονται στην έξοδο της αιώνιας λήθης. Έχει ησυχία εκεί έξω.

Είστε χαρούμενοι ?

Αυτοαναφορικότητα

Η αυτοαναφορικότητα που τόσο χλεύαζα, συνειδητοποιώ πως αποτελεί μια κινητήριο δύναμη, ακαταμάχητη και γοητευτική, που μόνο ένας αναπάντεχα νάρκισσος μπορεί να καταστρέψει με την υπέρμετρη λαγνεία του για την επιφάνεια.

MA

Ο άνθρωπος ταυτίστηκε με το Μέσο Άνθρωπο, δηλαδή με μια στατιστική απεικόνιση της μεγαλύτερης απάτης του σύγχρονου κόσμου που υποβίβασε όλες τις αξίες του παρελθόντος σε μια άθλια μετριότητα.

Αταραξία

Σήμερα βροχή...

Συχνότητες

Το μέλλον θα βαδίσει πάνω στο μονοπάτι της πολυδιάσπασης. Οι απόπειρες θέασης του Όλου αναστέλλονται προσωρινά για τεχνικούς λόγους και θα επανέλθουν μετά το πέρας των εργασιών του Μερικού.

Ελεύθερη βούληση

Η μυρωδιά ήταν έντονη. Σπαρακτικές φωνές εκλιπαρούσαν για την αλλαγή της κατεύθυνσης του αέρα. Το φύλλο σύρθηκε και πήρε τη θέση που του άρμοζε. Εκεί που δεν το προσέχει κανένας, περιμένοντας την αθανασία της αποτύπωσης. Οι φωνές σταμάτησαν. Οι παρουσίες έλειψαν. Το φύλλο κοκκίνησε από ευχαρίστηση. Η γραμμή του εδάφους διαχώρισε για πάντα την ύπαρξη από το θάνατο.

Moleskine

Μια Κυριακή στο Μουσείο αναζήτησα ένα χώρο ιερό να πιω καφέ και να γράψω αυτό το ανείπωτο που με έκανε να σκάω εδώ και μέρες. Όταν τα παιδάκια σταμάτησαν να παίζουν κυνηγητό γύρω μου το μόνο που ήθελα να κάνω είναι να παίξω μπάλα αλλά δεν είχα κάποια πρόχειρη και έτσι κλώτσησα το Moleskine μακριά..

Ο Ένας και ο Άλλος

Όλα λοιπόν τώρα οφείλουν να μαρτυρήσουν το σκοπό τους. Τέλος οι ανούσιες αναβολές. "Γιατί γίνονται όλα αυτά?", αναρωτήθηκε ο Ένας. "Γιατί έτσι! Δε σου φτάνει η ανάσα? Τι ζητάς στο Νόημα?", φτύνει ο Άλλος. "Μα, η ανάσα είναι το Νόημα", απαντά ο Ένας. "Κρίμα και νόμιζα πως το είχες λύσει το πρόβλημα. Δεν πας κάπου φίλε χωρίς εμένα", χαμήλωσε ο Άλλος. "Ναι, δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα", χαμήλωσε και ο Ένας. Κύκλος. Ανάσα.

Μια μέρα σαν τις άλλες..

Είναι εκείνες τις μέρες που το κεφάλι δε σηκώνεται με τίποτα προς τα πάνω και οι σκέψεις στο κεφάλι γελάνε με το δημιουργό τους ώσπου ακούγεται αυτό το αναπάντεχο: "Κοίτα! δεν είναι όμορφο?". Και τότε οι σκέψεις δακρύζουν και γελάνε αυτή τη φορά όχι με το δημιουργό τους αλλά με το ξημέρωμα που για μια στιγμή μοιάζει εφικτό. Περπατάς και παίρνεις μια σοκολάτα από το περίπτερο και όλα φαντάζουν για μια στιγμή γαλήνια..