Είναι εκείνες τις μέρες που το κεφάλι δε σηκώνεται με τίποτα προς τα πάνω και οι σκέψεις στο κεφάλι γελάνε με το δημιουργό τους ώσπου ακούγεται αυτό το αναπάντεχο: "Κοίτα! δεν είναι όμορφο?". Και τότε οι σκέψεις δακρύζουν και γελάνε αυτή τη φορά όχι με το δημιουργό τους αλλά με το ξημέρωμα που για μια στιγμή μοιάζει εφικτό. Περπατάς και παίρνεις μια σοκολάτα από το περίπτερο και όλα φαντάζουν για μια στιγμή γαλήνια..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου